شمارهٔ ۵۱۱

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ورمیارد۸ بیت

مگو کشتن بلایی بر سر منصور می‌آردشراب نیستی جان در تن مخمور می‌آرد

چه شد خوارم جنونم آنقدرها دوست می‌داردکه زنجیر مرا از تار زلف حور می‌آرد

نمی‌دانم دل دیوانه در بزم که ره داردبه سویم هر نفس گلدسته‌های نور می‌آرد

تجلی نامه موسی اگر از طور می‌آیدمحبت هم پیام ما ز راه دور می‌آرد

نمی‌دانم خراب کیست کز یک قطرهٔ بارانکمان موج بر بازوی دریا زور می‌آرد

به گلزارم کشد شوق تو پندارد دلی دارمنسیمی غنچهٔ مغز مرا در شور می‌آرد

قناعت خاک را هم گنج گوهر می‌تواند کردکلید ملک جم از نقش پای مور می‌آرد

اسیر بی‌سرانجام تو عالی همتی داردبرای ما شراب از کاسه فغفور می‌آرد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به عشق و دیوانگی صحبت می‌کند. او به تضادهای زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که چگونه عشق و جنون، تاثیرات متفاوتی بر او دارند. به طور خاص، تعبیراتی از عدم وجود و سرگشتگی را به تصویر می‌کشد و بر این نکته تأکید می‌کند که عشق می‌تواند از دور پیام‌آور خوشی و نور باشد. در عین حال، او به زیبایی‌های طبیعی و قدرت عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی ساده‌ترین چیزها می‌توانند ارزشمند باشند. شاعر از شوق و تمایل به محبوبش می‌گوید و کنجکاوی او درباره زندگی و احساساتش را نشان می‌دهد.