شمارهٔ ۴۲۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انزیبد۶ بیت

تذرو جلوه ات را دیده من آشیان زیبدهمای نازکت را استخوان از مغز جان زیبد

دلم خوش در بغل دارد خیالت را تماشا کنچنان آیینه ای را اینچنین آیینه دان زیبد

وفا سرشار و او سرمست و ساقی سرگران اونگه را بیخودی می را طرب دل را فغان زیبد

نسیم وادی الفت بهار عمر جاوید استمحبت را دم عیسی غبار (از) کاروان زیبد

ستم پروده ام در مذهب ما شوخ چشمان رااگر صد روی دل باشد دل نامهربان زیبد

زدم دست تضرع چون فلک بر دامن شاهیکه خاک درگهش را خاکروب از چشم جان زیبد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و جذبه معشوق خود می‌گوید و به تمجید از او می‌پردازد. او معتقد است که جلوه معشوقش برای او و خانه‌اش زیبا و دلنشین است. شاعر دل خوشی دارد و به تماشای خیال معشوقش می‌نشیند که مانند آیینه‌ای درخشان است. عشق و وفا در این رابطه مشهود است و دل‌خوشی و مستی ناشی از آن را توصیف می‌کند. همچنین، او از محبت و دوستی به عنوان نمادی از جاودانگی یاد می‌کند و به آثار دلسردکننده ستمی که بر او رفته، اشاره می‌کند. در نهایت، او از درگاه الوهیت کمک می‌طلبد و ابراز نیاز به محبت و توجه می‌کند.