شمارهٔ ۴۱۰

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اغصبح۶ بیت

دل صاف می کند ز کدورت ایاغ صبحتا افکند سیاهی شب را ز داغ صبح

تا آسمان ز عکس قدح گل شکفته استرنگین تر است مجلس مستان ز باغ صبح

وا شد دلم ز فیض صبوحی در این بهارآشفتگی به خواب نبیند دماغ صبح

خواهم شبی که مست شراب جنون شدمخندم به روی ساغر و گیرم سراغ صبح

مستی خواب بیشتر از نشئه فناستشب تیره روز گشته ز دود چراغ صبح

سوزد ز رشک مجلسم امشب دل اسیرمینا فتیله ساخته از بهر داغ صبح

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های صبح و شگفتی‌های آن می‌پردازد. شاعر با حسی از خوشحالی و دل‌گرمی از خواب بیدار می‌شود و به تأثیرات مثبت صبح بر روح و روانش می‌نویسد. او از آغوش صبح که کدورت شب را از بین می‌برد و رنگین‌تر شدن مجلس مستان در این زمان می‌گوید. شاعر آرزوی شبی سرشار از مستی و شادی دارد و بیان می‌کند که این مستی صبحگاهی نسبت به نشئگی شب، احساس بهتری به او می‌دهد. در نهایت، او با حسرت به زیبایی‌های صبح و دل‌مشغولی‌های ناشی از آن اشاره می‌کند.