شمارهٔ ۴۰۱
ای چار رکن عالم خشتی ز بارگاهتخورشید سرفرازی در سایه کلاهت
هر صبح عید دولت افلاک بهر پابوسرویند چون غلامان گرد حریم جاهت
گیرد هلال عیدی از نعل برق سیرتپوشد غبار خلعت از گرد شاهراهت
برق سحاب نصرت تیغ عدو گدازتابر بهار دولت دست جهان پناهت
چون ما شکسته موری در ترکتاز بارانپامال گشته گردون از حمله سپاهت
رومی و ترک و هندو صید کمند فتحتچون آفتاب تابان عالم شکارگاهت
شاها تویی سلیمان من مور ناتوانمدارم امیدواری از لطف گاهگاهت
در خشکسال طالع مگذار تشنه کاممتو نوبهار و من خس تو ابر و من گیاهت
شایسته دعایی زیبنده ثناییروز بدت نباشد دارد خدا نگاهت
تا روزگار باشد در روزگار باشیمسعود صبح و شامت فرخنده سال و ماهت
اقبال هم عنانت بخت جوان به کامتتأیید دستگیرت توفیق خیرخواهت
تا سایه تو باشد پیوسته بر سر مابادا همیشه یارب لطف خدا پناهت