شمارهٔ ۳۶۲
آیا دیگر چه مدعا داشتبیگانه نگاه آشنا داشت
خجلت نکشید مشت خاکمسامان ضیافت صبا داشت
برداشت ز خاک اعتبارمتیر تو مگر پر هما داشت
نگشود لب شکایت ماگنجوری حاتم حیا داشت
حرصم به نمک چشی فرستادجایی که قناعت امتلا داشت
بی عشق تو صاف زندگانیخاصیت آب ناشتا داشت
هرگز نشکست کشتی مالنگر از صبر ناخدا داشت
خوش گرد سرکسی نگشتیمحقا که هزار مرحبا داشت
شد نکهت گل کف غبارمشوق تو به من چه کارها داشت
پیراهن صبر اسیر زد چاکدیوانگی انتظار ما داشت