شمارهٔ ۳۲۵

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: الهست۵ بیت

گر دل غبار گشته امید خیال هستباران شکار ابر پراکنده حال هست

پروانه آبروست گهر صاف طینت استهر جا که حسن پاک بود انفعال هست

سر می کنیم پیش تو گر پر گشودنی استدر طالع خموشی ما یک سؤال هست

آهی بساط گریه ما را گشوده استصدگونه گل به سایه یک نو نهال هست

رنگین تر از بهار به مطلب رسیده ایمحیرت به کام روز و شب و ماه و سال هست

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به امید و زیبایی‌ها اشاره می‌کند. دل انسان‌ها با وجود غبار و ناامیدی، همچنان به خیال و امید زنده است. باران به‌مثابه‌ی رحمت و زیبایی طبیعی به تصویر کشیده می‌شود. پروانه نماد زیبایی و پاکی است و هرجایی که حسن و زیبایی وجود داشته باشد، انفعال و آرامش هم حکم‌فرماست. شاعر بیان می‌کند که در سکوت و خموشی، سوالاتی وجود دارد و گاهی آه و گریه به حال انسان‌ها می‌افزاید. از طرفی، با شکوفه‌ها و زیبایی‌های بهاری، انسانی رنگین و شاداب به زندگی رسیده است و حیرت در هر روز و شب و در گذر زمان وجود دارد.