شمارهٔ ۲۸۷

قافیه: ارهاست۵ بیت

بی سبزه نوبهار ندانم چکاره استمعشوق ریش دار بهشت نظاره است!

روشن سواد دیده کند فهم مصرعمعالم تمام یک جگر پاره پاره است

چشم دلم همیشه به سوی تو می جهدگر خواب رفته سبحه صد استخاره است

نومیدی تمام امید تمام مابیچارگی کلید درگنج چاره است

از هر پیاله لذت سرشار گل کندبا دوست می بنوش که عمر دوباره است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر احساسات عاشقانه و اندوه شاعر را به تصویر می‌کشد. شاعر می‌گوید که بدون سبزه و طبیعت بهاری، احساس سردرگمی دارد و تصویر معشوق را که بهشتی و ریش‌دار است، تحسین می‌کند. چشم دل او همیشه به سوی معشوق می‌نگرد و حتی خواب هم نمی‌تواند او را از محبتش دور کند. او به ناامیدی و بی‌چارگی اشاره می‌کند، اما اعتقاد دارد که با نوشیدن شراب دوستی، می‌توان زندگی را دوباره تجربه کرد و از لذت‌های آن بهره برد. در نهایت، این شعر به جستجوی امید و عشق در میان دشواری‌ها اشاره دارد.