شمارهٔ ۲۸۳

قافیه: تدیدهاست۶ بیت

بعد عمری سویم از روی مروت دیده استنرگس بیدارش امشب خواب الفت دیده است

مغزم از شوریدگی چون ذره می رقصد به سرآفتاب محشر داغ محبت دیده است

دل اگر در سینه جنبد رنگم از رو می رودخصم بیدل از من عاجز چه جرأت دیده است

جلوه مرد آزما بسیار و بینش ساده دلحرفها آیینه ام از خواب غفلت دیده است

الفت است الفت که سربی تیغ می گردد نثارقدر این معنی کسی داند که الفت دیده است

صورت از معنی شناسد اهل بینش در جهانجلوه معنی اسیر از چشم صورت دیده است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره تجربه‌های عشق و محبت است. شاعر به زیبایی و عمیق بودن احساساتش اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چشم‌های عاشق او چه بر افراز زیبایی و شوریدگی است. او به درد و رنجی که از عشق می‌کشد، اشاره می‌کند و می‌گوید که محبت را فقط کسانی درک می‌کنند که خود نیز عشق را تجربه کرده‌اند. شاعر به رابطه بین صورت و معنی پرداخته و تأکید می‌کند که فهم عمیق از عشق تنها با بینش و درک حقیقی ممکن است. در نهایت، شعر اقرار به چالش‌های عشق و زیبایی‌های آن دارد.