شمارهٔ ۲۶
مو به مو مژگان تر باید شکار عشق راگریه بسیار است ابر نوبهار عشق را
از نیاز ما رخت باغ تماشا گشته استگل بخندد از گریبان خارخار عشق را
دل به امیدی غبار راه حسرت گشته استوعده می سوزد چراغ انتظار عشق را
از نسیم جلوه ای پرواز رنگین می کنمنکهت گل می برد از جا غبار عشق را
چون اسیر آیینه ام از تیره بختی روشن استصبح ما شام غریبان شد دیار عشق را