شمارهٔ ۱۹۳
آتش زدی به لاله، عذار اینچنین خوش استگل گل شدی ز باده، بهار اینچنین خوش است
بی او تمام وصلم و با او تمام هجرالفت میان عاشق و یار اینچنین خوش است
سیماب باج می دهم و بیخودی خراجصبر اینچنین خوش است و قرار اینچنین خوش است
گردش به بوی گل سبق جلوه می دهددل صیدگاه او که سوار اینچنین خوش است
صوفی که منع باده کشان می نمود دوشزد چند دور و گفت مدار اینچنین خوش است
گاه از نگاه و گه ز تغافل روم ز دستمستی چنین خوش است و خمار اینچنین خوش است
بوی تو از غبار سمندش به باد رفتای گل پیاده شو که سوار اینچنین خوش است
مستیم و بیقرار و اسیر نگاه یارالحق نشاط سیر و شکار اینچنین خوش است