شمارهٔ ۱۴۳
خط بر سرهر حرف چو تقویم کشندتزان به که خطی بر سر تسلیم کشندت
ای خاک نشین رتبه ات از دولت خواری استمگذار که در پله تعظیم کشندت
چون گرد از این جاده بکش دامن همتحیف است که اقلیم به اقلیم کشندت
بر صفحه رحمت رقم حرف امید استتیری که بر هر مو به تن از بیم کشندت
بی شان ادب صورت دیوار وجودیهر چند که با خانه تعلیم کشندت
هر چند اسیر غمی از حرف میندیشدر چشم کند سرمه گر از بیم کشندت؟