شمارهٔ ۱۳۸

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اشناخت۷ بیت

نازک شد از وفا دل و قدر جفا شناختچشم ضعیف روشنی توتیا شناخت

در شکوه لب گداختنم آنقدر نبودداغم از اینکه مست تو خود را چرا شناخت

در بزم بیزبانی ما هر که جا گرفتصد رنگ جلوه سخن از یک ادا شناخت

در حیرتم که آینه بهر چه می خرندخود را دگر ندید کسی که تو را شناخت

نظاره پایمال تغافل نمی شوددر مجلسی که دل نگه آشنا شناخت

زین بیشتر مپرس که دیوانه شب چه شدنشناخت دل ز یاد تو خود را چو واشناخت؟

دشمن تری ندیده ز خود در جهان اسیرخود را کسی که یک نگه از چشم ما شناخت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج ناشی از عشق و وفاداری است. شاعر از تغییر و نازکی دلش می‌نویسد و به سختی‌هایی که در عشق تحمل کرده، اشاره می‌کند. او به قدرت چشمان معشقوش، که نور زندگی‌اش را می‌بخشند، اشاره دارد. شاعر در عین حال از دردی می‌گوید که از شناخت معشوق و احساسات خود به وجود آمده است. همچنین، او به بزم عاشقانه اشاره می‌کند که در آن هرکس به نوعی وجود و احساسات خود را شفاف می‌بیند. در آخر، او به این نکته می‌پردازد که هیچ‌کس قادر به شناخت خود و جایگاهش در زندگی نیست، مگر اینکه عشق او را درک کند. این اشعار نشان‌دهنده گیرا بودن عشق و پیچیدگی‌های آن در زندگی انسان‌هاست.