شمارهٔ ۱۳۷

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انمنانداخت۷ بیت

می رنگ هوس در دل ویران من انداختزهد آمد و سجاده به دامان من انداخت

بی منت معمار که دیده است بناییاین بال هما سایه بر ایوان من انداخت

در چشم تو جا داشت تماشای نهانمصد تیر نگاه تو زمژگان من انداخت

سرمستی سودای تو گوی زر خورشیدبر چرخ ز یک حمله چوگان من انداخت

گر شاخ گلی بی تو در آغوش گرفتمآهی شد و آتش به گریبان من انداخت

شب دیده به هر رخنه دل دوخته بودممکتوب تو را صبح به زندان من انداخت

شب شوق اسیر از خبر وصل رسا بودشوری به دل از خواب پریشان من انداخت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احوالات عاشقانه و عاطفی شاعر می‌پردازد. شاعر از عشق و آرزوهای درونی خود سخن می‌گوید که همچون رنگی در دل ویران او نشسته است. او به تضاد زهد و دنیا اشاره می‌کند و از تأثیر نگاهی گیرا بر دلش می‌گوید که او را تحت کنترل قرار داده است. رابطه‌اش با معشوق به شکلی است که هر آنچه از عشق و شوق احساس می‌کند، به او آتش می‌زند و او را در خواب و بیداری سرگشته می‌کند. در نهایت، پیام‌های عاشقانه و خبر وصال که در دلش شور و شوق ایجاد کرده، او را به دنیای دیگری می‌برد.