شمارهٔ ۱۱۱
قبله عالم میخانه خم ابروهاگردش نرگس مستانه رم آهوها
سیر گلشن کن اگر تشنه دیدار خودیآب از چشمه آیینه رود در جوها
عالم آواره شوقند چه خورشید و چه ماهسوده پای فلک از شوق تو تا زانوها
دعوی این بس که ز کوشش همه رسوا شده ایمحلقه در گوش کمان تو خم ابروها