گنج

شمارهٔ ۱۱۰

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: نها۴ بیت
زنجیری طره‌ات ختن‌هاسودایی جلوه‌ات چمن‌ها
فریاد که دم نمی‌توان زدبی‌یاد تو هیچ ما و من‌ها
دارم ز تو لعل پاره داغبیرون ز شمار انجمن‌ها
خاموشی‌ها زبان‌درازیدر پرده نگنجد این سخن‌ها