شمارهٔ ۱۰
سیرکن نو رسیده ما راوحشت آرمیده ما را
ای کبوتر دچار باز شویدیده ای نور دیده ما را
برد و خوش برد تا چه خواهد کرددل شوخی ندیده ما را
می برند از برای آب صدفاشک در خون تپیده ما را
صبر تا کی کشد به زنجیر آهشوق صحرا دویده ما را
عمر جاوید کی دهد تاواندل هجران کشیده ما را
تا چه حاصل شود نمی دانمهمت دل گزیده ما را
بشنوید از لبش چه می گویدسخن ناشنیده ما را
در وطن دوستان که دیده اسیرشوق هجران کشیده ما را