غزل شمارهٔ ۹۷۱
نور چشم است و مردم دیدهدر نظر دائماً نشانندش
روح محض است از سرش تا پایک به یک بوسه واستانندش
نقش غیری خیال اگر بندمآب چشمم ز دیده رانندش
عاشقانی که سیدم بیننددر تحیر که تا چه خوانندش
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
نسخهٔ ۳ · 391af2e
ساختهٔ TheRight Agency