غزل شمارهٔ ۹۲۷
دُرد دردش بنوش خوش می باشکسوت او بپوش خوش می باش
به خرابات رو خوشی بنشینهمدم میفروش خوش می باش
ساقی ار می دهد تو را جامیبستان و بنوش خوش می باش
همچو خم شراب مستانهگرم شو خوش بجوش خوش می باش
همه میخانه گر دهد ساقیعاشقانه بنوش و خوش می باش
نوش کن جام می که نوشت بادتا نیائی به هوش و خوش می باش
سخن از ذوق نعمت الله گوور نگوئی خموش و خوش می باش