غزل شمارهٔ ۷۷۷
جان و جانان هر دو باهم سرخوشندهمدمند و هر دو همدم سرخوشند
هر کسی نام و نشانی یافتهعارفان با اسم اعظم سرخوشند
زاهدان و عاقلان دیدم بسیخوش عزیزان و ولی کم سرخوشند
در خرابات مغان رندان ماباده می نوشند وبی غم سرخوشند
دیگران گر سرخوشند از جام جمعاشقان مست با جم سرخوشند
گر کسی گوید چه باشد سرخوشیخوش بگو والله و اعلم سرخوشند
از می خمخانهٔ سید مدامهمچو ما مجموع عالم سرخوشند