غزل شمارهٔ ۷۶۷

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اندید۷ بیت

در دیدهٔ ما نور رخ یار توان دیدیاری که نظر کرد در این دیده عیان دید

خوش نقش خیالیست که بستیم به دیدهنقاش در این نقش پدید است توان دید

صاحبنظر آن است که در هر چه نظر کرددر صورت آن شاهد معنیش توان دید

روشن بود آن دیده که در مجلس رندانچون جام مئی یافت هم این دید و هم آن دید

هر ذره که بینی به تو خورشید نمایدنور بصر ماست هر آن دیده که آن دید

در آینه بنمود جمال و چه جمالیچون نیک نظر کرد به خود ، خود نگران دید

از نور خدا دیدهٔ سید شده روشنهر کس که در این دیدهٔ ما دید چنان دید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی قدرت بینایی و درک زیبایی‌های معنوی و ظاهری است. شاعر از نور و زیبایی چهره‌ی یار صحبت می‌کند که تنها با یک نگاه به وضوح مشاهده می‌شود. او به این نکته اشاره دارد که هر کسی با دیدگاه صحیح می‌تواند زیبایی‌های درونی و معنوی هر چیز را ببیند. همچنین، اهمیت نظر و توانایی درک عمیق از چیزها را مورد تأکید قرار می‌دهد و اشاره می‌کند که آینه می‌تواند زیبایی را نشان دهد، اما بینایی واقعی از درون انسان ناشی می‌شود. در نهایت، شاعر به نور خدا اشاره می‌کند که می‌تواند دیدگان را روشن کند و به انسان کمک کند تا حقیقت را بهتر ببیند.