غزل شمارهٔ ۷۶۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ارسید۷ بیت

نعمت الله باز با ما وا رسیدچون که از ما بود با مأوا رسید

همچو قطره رفته بود از بحر ماآمد آنجا باز با دریا رسید

مجلس عشقست و ما مست و خرابکی تواند عقل اینجاها رسید

عشق بالایش بلائی خوش بوداین بلا ما را از آن بالا رسید

موج و دریا چون به هم آمیختندعین ما گوئی به عین ما رسید

تا سر زلفش پریشان یافتیمبر سر ما عالمی سودا رسید

داد سید حکم میخانه به مامنصب عالی چنین ما را رسید

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی عشق و عشق‌ورزی است. شاعر از حالتی می‌گوید که با رسیدن یک نعمت الهی یا عشق، دنیای جدیدی برای او گشوده می‌شود. او به تصویر کشیدن لحظات خوشی و شور و شوق ناشی از عشق می‌پردازد و بیان می‌کند که در این مجلس عشق، عقل و فهم نمی‌تواند به درستی درک کند. همچنین اشاره می‌کند که عشق، نعمت و بلایی خوشایند است که آن‌ها را به حالت بالاتری می‌برد. در نهایت، شاعر به حالتی از سرخوشی و مستی اشاره می‌کند که در این مکان، حکم و مقامی عالی یافتی شده‌اند.