غزل شمارهٔ ۷۶۱

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رسید۷ بیت

آب حیات از لب ساقی به ما رسیداین مرحمت نگر که به ما از خدا رسید

دل دردمند بود ولی یافت صحتیاز دُرد درد او به دل ما دوا رسید

ما دست برده ایم ز شاهان روزگارتا دست ما به دامن آن پادشاه رسید

مطرب نواخت ساز حریفان بینواذوقی از آن به من بینوا رسید

هر رهروی که رفت رسید او به منزلیجاوید می رود به نهایت کجا رسید

بحریست بحر ما که ندارد کرانه ایجز ما دگر کسی نتواند به ما رسید

میراث سید است که ما را رسیده استاین سلطنت ز سید هر دو سرا رسید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و روحانی شاعر درباره عشق و وصل به معشوق می‌پردازد. آب حیات، نماد زندگی و معنا، از ساقی (رازآفرین) به شاعر می‌رسد و او را از درد به بهبودی می‌رساند. شاعر دست از دنیا و ظالمین برداشته و به درگاه یک پادشاه واقعی می‌رسد. همچنین، در این شعر به تأثیرات موسیقی و هنر نیز اشاره می‌شود که به او ذوق و شوق می‌بخشد. شاعر به سفر زندگی و رسیدن به مقاصد نیز اشاره کرده و می‌گوید که تنها او و هم‌نواهایش می‌توانند این تجربیات را درک کنند. در نهایت، شاعر به میراث معنوی و سلطنتی اشاره دارد که از وجود سید (ولی‌الله) به او رسیده است.