غزل شمارهٔ ۷۶۰

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: سد۷ بیت

هست هشیار و مست نشناسدآستین را از دست نشناسد

از ازل و از ابد بود فارغاو بلی از الست نشناسد

رند سرمست جام چون بشکستاو درست از شکست نشناسسد

بر در میفروش خوش بنشستخاستن از نشست نشناسد

عاقل خود پرست مخمور استعاشق می پرست نشناسد

آسمان و زمین کجا داندچون که بالا و پست نشناسد

نعمت الله در همه عالمغیر آن یک که هست نشناسد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالاتی می‌پردازد که در آن انسان درک درستی از وضعیت خود و دنیای اطرافش ندارد. شاعر اشاره می‌کند که برخی افراد در حالت مستی یا ناآگاهی، نمی‌توانند مرزها و تفاوت‌های بین چیزها را تشخیص دهند، از جمله درک آستین از دست، یا تبعیض میان بالا و پایین. برخی شخصیت‌ها مانند رند و عاقل در شرایط مختلف، درک واقعی از شکست‌ها یا نعمت‌ها ندارند و همچنان در جستجوی حقیقت و معنای واقعی زندگی هستند. در نهایت، شاعر به وجود یک حقیقت واحد در همه‌جا اشاره می‌کند که به جز آن، باقی چیزها به خوبی شناخته نمی‌شوند.