غزل شمارهٔ ۷۲۷
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: راوفتاد۷ بیت
دل به دست زلف دلبر اوفتادبی تکلف خوب در خور اوفتاد
در خرابات مغان مستانه رفتغرقه خود را دید خوشتر اوفتاد
بر در میخانه با ساقی نشستپای او بوسید و بر سر او فتاد
بارها دل در شراب افتاده بودتوبه را بشکست و دیگر اوفتاد
از سر هر دو جهان برخواستندبر سر کویش کسی گر اوفتاد
آفتاب او به ما ظاهر چو شدماه ما از جمله انور اوفتاد
نعمت الله بازسازی خوش نواختغلغلی در هفت کشور اوفتاد