غزل شمارهٔ ۷۲۳

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اراطلبید۷ بیت

در سراپردهٔ دل خانه خدا را طلبیداین چنین خانه خدا بهر خدا را طلبید

در خرابات فنا ساغر می نوش کنیدآنگه از ساقی ما جام بنا را طلبید

گر بیابید عطایی همه آن را جویندور بلائی برسد جمله بلا را طلبید

می ببخشید به رندان و مجوئید بهاکار خیر است درین کار دعا را طلبید

درد دل را به حکایت نتوان یافت دوادُرد دردش به کف آرید و دوا را طلبید

در نظر دیدهٔ ما بحر محیطی داردهر چه خواهید بیابید چو ما را طلبید

نعمت الله اگر می طلبید ای یاراندر خرابات در آئید و خدا را طلبید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به طلب خداوند و جستجوی او در مکان‌های مختلف اشاره دارد. شاعر تاکید می‌کند که برای یافتن خدا، باید به دل و جان خود پناه ببریم و از می و ساغر در خرابات استفاده کنیم. او از دوستان خود دعوت می‌کند که در این مسیر دعا و بخشش را فراموش نکنند. دردهای قلبی را نمی‌توان به راحتی درمان کرد و باید به دنبال راه‌هایی برای تسکین آنها بود. در نهایت، شاعر به ما یادآوری می‌کند که اگر نعمت‌های الهی را می‌خواهیم، باید به جستجوی خداوند در خرابات برویم.