غزل شمارهٔ ۷۱۰

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: اجوید۷ بیت

هر که او عین ما به ما جویدیابد او هر چه از خدا جوید

دُرد دردش به ذوق می نوشددردمندی که او دوا جوید

مبتلائی که یافت ذوق بلاروز و شب از خدا بلا جوید

در خرابات عشق مست و خرابدائما گردد و مرا جوید

جام گیتی نما گرفته به دستهرچه او را سپرده واجوید

عقل باشد ز عشق بیگانهآشنا یار آشنا جوید

رند مستی که نعمت الله یافتدنیی و آخرت کجا جوید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عشق و جست‌وجوی محبوب اشاره دارد. شاعر می‌گوید هر کسی که به دنبال حقیقت و زیبایی باشد، آن را خواهد یافت. شخصی که در درد و رنج است، در جستجوی درمان و نجات خود از خدا کمک می‌خواهد. عاشقانی که دچار حال و هوای عشق شده‌اند، به دنبال معشوق و حقیقت هستند و در این مسیر، هر آنچه به آنها سپرده شده، بررسی می‌کنند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عشق، عقل را تحت تأثیر قرار می‌دهد و رند مستی که نعمت‌های الهی را یافته است، دیگر به دنبال چیزهای دنیوی و آخرتی نیست.