غزل شمارهٔ ۶۸
ما حبابیم و عین ما دریانظری کن به عین ما در ما
بندهٔ حضرت خداوندیمبه جمال و کمال بی همتا
آینه گر هزار می نگرمدر همه دیده می شود اسما
عالم از نور او شده روشننظری کن به دیدهٔ بینا
بر در او رو خوشی بنشینگر کنی میل جنت الماوی
دُرد دردش بنوش خوش می باشتا بیابی تو ذوق بودردا
عارفانه به نور او دیدیمنعمت الله در همه اشیا