غزل شمارهٔ ۶۷۶

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ود۷ بیت

عالم از جود او بود موجودهرچه دیدیم بی وجود نبود

نامرادیم او مراد همهیافتیم از عطای او مقصود

جام گیتی نما به ما بخشیدنور خود را به عین ما بنمود

بزم عشق است و ما چنین سرمستهر که آمد به بزم ما آسود

خوش بیا جام می بگیر و بنوشساقی عاشقان چنین فرمود

عود دل سوخت آتش عشقشعود خوش بود و آتشی بی دود

صفت و ذات او ظهوری کردنعمت الله از آن شده موجود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی وجود خداوند و بخشش‌های اوست. شاعر به زیبایی توصیف می‌کند که همه‌چیز از نعمت و جود خداوند حاصل شده و هیچ چیز بدون وجود او نیست. او به عشق و سرمستی در بزم عشق اشاره می‌کند و از افراد دعوت می‌کند تا از می و نور او بهره‌مند شوند. همچنین، عشق الهی را به آتش بی‌دود تشبیه می‌کند که دل‌ها را می‌سوزاند و بر خلوص و صفات او تأکید دارد. به‌طور کلی، این شعر تجلیات الهی و دلبستگی به عشق و نعمت‌های او را به تصویر می‌کشد.