غزل شمارهٔ ۶۶۲
خواجه آنجا فقیر خواهد بودبنده آنجا امیر خواهد بود
پادشاه حقیقت است انسانعقل آنجا وزیر خواهد بود
در چنین قریه ای که ماهان استنفس آنجا گزیر خواهد بود
هیچ دانی که این فغان ز کجاستبانگ خواجه به شیر خواهد بود
هر که خود را عظیم می گیردپیش مردان حقیر خواهد بود
وانکه اینجا صغیر و خوار بوددر قیامت کبیر خواهد بود
سید ما به نور حضرت اوهمچو بدر منیر خواهد بود