غزل شمارهٔ ۶۶۱

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ارخواهدبود۹ بیت

گر یکی در هزار خواهد بودکه مرا یار غار خواهد بود

بحر و موج و حباب و جو آبندچار ناچار چار خواهد بود

می ما نوش کن که نوشت بادکه می بی خمار خواهد بود

گاه عشقست عشق بازی کنکه تو را آن به کار خواهد بود

عقل اگر منع ما کند از عشقتا ابد شرمسار خواهد بود

هر که گیرد میان او به کناربی میان و کنار خواهد بود

در قیامت چو چشم بگشایمنظرم بر نگار خواهد بود

هر که او دوستدار ما باشدهم ورا دوستدار خواهد بود

سیدی چون ز بندگی یابندسیدم بنده وار خواهد بود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و ارتباط عمیق انسانی است. شاعر می‌گوید که عشق واقعی کم پیدا می‌شود و اگر کسی به عشق واقعی دست یابد، او را به سمت زندگی شادتر و معنوی‌تر هدایت می‌کند. او به اهمیت عشق و لزوم لذت بردن از آن اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر عقل مانع عشق شود، فرد همیشه شرمنده خواهد بود. همچنین، به دوستی و احترام متقابل اشاره می‌کند که هر کسی که دوستدار آن باشد، خود نیز محبوب است. در نهایت، شاعر به ارتباط میان بندگی و عشق اشاره کرده و نشان می‌دهد که عشق می‌تواند افراد را به سمت بندگی و خضوع سوق دهد.