غزل شمارهٔ ۶۶۳
جان مجنون فدای لیلی بوددر دل او هوای لیلی بود
خاطر دل شکستهٔ مجنونمبتلای بلای لیلی بود
ذوق لیلی نبود بی مجنونبود مجنون برای لیلی بود
عاشق و رند و مست و لایعقلروز و شب در قفای لیلی بود
هر خیالی که نقش می بستینظرش بر لقای لیلی بود
راحت جان خستهٔ مجنوناز جفا و وفای لیلی بود
جان سید فدای مجنون بادزانکه مجنون فدای لیلی بود