غزل شمارهٔ ۶۲۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ردارد۷ بیت

چو نور دیده چشم من خیالش درنظر داردچنین مه رو که من دارم که در دور قمر دارد

بیا ای بلبل شیدا و این گلزار ما بنگربه هر شاخی که بنشینی بسی گلهای تر دارد

خراباتست و ماسرمست و ساقی جام می بر دستحریف ما بود رندی که او از ما خبر دارد

به سالوسی و زراقی بیاید عقل سر گردانز عشقم باز می دارد نمی دانم چه سر دارد

به نور روی او دیده منور گشت می بینمچه خوش چشمی که نور او همیشه در نظر دارد

اگرچه ذوق هشیاری بهر حالی بود چیزیولیکن حال سرمستان ما ذوق دگر دارد

حضور نعمت الله را دو سه روزی غنیمت دانکه مهمان عزیز است و دگر عزم سفر دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی معشوق خود سخن می‌گوید و به جلوه‌های طبیعی و لذت‌های دنیوی اشاره می‌کند. او به بلبل شیدا دعوت می‌کند تا از گلزار زیبا دیدن کند و از شادی‌ها و گل‌های تازه در هر شاخ صحبت می‌کند. شاعر همچنین به حال و هوای خرابات و مستی اشاره دارد و از رندی که از احوالش باخبر است یاد کرده و به تجربیات عشق و دوستی می‌پردازد. در نهایت، شاعر به حضور مهمانی عزیز اشاره می‌کند و به زودگذر بودن زندگی و لزوم بهره‌برداری از لحظات خوب تأکید می‌نماید.