غزل شمارهٔ ۶۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ا۷ بیت

هر که آمد بر سر دار فنایابد از دار فنا دار بقا

خدمت منصور از آن سردار شدذوق سرداری اگر داری بیا

قل هو الله احد می خوان مدامچون موحد در خلا و در ملا

ما درین دریا خوشی افتاده ایمما ز دریائیم و دریا عین ما

دردمندی را که باشد درد دلدُرد درد دل بود او را دوا

بر در خلوتسرای می فروشساکنیم و فارغ از هر دو سرا

سیدیم و بندهٔ سلطان خودما جَمیم و جام ما گیتی نما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به مفاهیم فنا و بقا، وحدت و مبدأ الهی اشاره دارد. شاعر به اهمیت گذر از دنیا و رسیدن به حقیقتی بالاتر پرداخته و بر این باور است که کسی که از دار فانی عبور کند، به دار بقای ابدی خواهد رسید. او به مبحث توحید و عشق به خدا اشاره می‌کند و تأکید دارد که در دنیای مادی، در دریا خوشحالی و آرامش وجود دارد. درد دل انسان‌ها نیز تنها به درمان روحانی نیاز دارد و در نهایت، شاعر خود را بنده‌ای می‌داند که در گرداب این دنیا، همچنان به جمال و عظمت الهی توجه دارد.