غزل شمارهٔ ۶۰
یار من بی یار کی ماند مراخسته و بیمار کی ماند مرا
گرچه بیمارم ولی دارم امیدکو چنین بیمار کی ماند مرا
شادمانم گرچه غمها می خورمغمخورم غمخوار کی ماند مرا
من چنین مخمور و او مست و خراببر در خمّار کی ماند مرا
کار بیکاریست کار عاشقانعشق او بیکار کی ماند مرا
سر پر از سودا و هم کیسه تهیبر سر بازار کی ماند مرا
گر نباشد صدق من صدیق وارسیدم در غار کی ماند مرا