غزل شمارهٔ ۵۹
همه عالم تو را و او ما راطلب او کن و بجو ما را
سر زلفش به دست ما افتادمی نمایند مو به مو ما را
غرق بحریم تا نپنداریتشنه جویای آب جو ما را
ما خراباتیان سر مستیمجام می آن تو سبو ما را
نعمت الله رند سرمست استمی کشد باز سو به سو ما را