غزل شمارهٔ ۵۴۷
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اشد۷ بیت
سلطان سراپردهٔ میخانه کجا شداز مجلس رندان خرابات کجا شد
معنیش هم اینجاست اگر صورت او رفتپنهان ز نظر گشت نگوئی که فنا شد
هر رند که در کوی خرابات درآمداز دار فنا آمد و با دار بقا شد
ما جام حبابیم و پر از آب حیاتیمسیراب شود هر که چو ما همدم ما شد
سلطان سراپردهٔ میخانه عالماز ذوق گدایان خرابات گدا شد
صوفی به صفا دُردی دردش چو بنوشداین درد بود صافی و آن درد دوا شد
یاری که چو ما بندگی سید ما کردهرچند گدا بود شه هر دو سرا شد