غزل شمارهٔ ۵۳۶
می محبت او راحتی به جان بخشدحیات طیبه و عمر جاودان بخشد
بنوش جام شرابی که نوش جانت بادکه لطف ساقی ما رند را به آن بخشد
ز قبله سر کویش دگر نپیچم رویاگر خدای مرا بعد از این امان بخشد
چه پادشاه کریم است حضرت سلطانهزار گنج به هر بنده رایگان بخشد
به عشق داغ محبت نهاده ام بر دلببین نشان محبت که آن نشان بخشد
کمال بخشش ساقی نگر که رندان راشراب و نقل فراوان به هر زمان بخشد
چنانکه سید ما بخشش از خدا داردعجب مدار که او نیز آن چنان بخشد