غزل شمارهٔ ۵۳۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ابیمیکشند۶ بیت

هر کسی نقشی بر آبی می کشندیا خیالی سوی آبی می کشند

گرچه می بندند نقشی درخیالپیش مه رویم نقابی می کشند

می کشندم در خرابات مغانگوئیا مست و خرابی می کشند

عاشقیم و عاشقان را بی حسابمی کشند و در حسابی می کشند

ما در میخانه را بگشوده ایمباده نوشان خوش شرابی می کشند

سایه بان نعمت الله در نظربر مثال آفتابی می کشند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی نقش‌ها و خیالاتی می‌پردازد که افراد در زندگی خود ایجاد می‌کنند. شاعر به نوعی بیانگر این است که هر کس به طریقی در حال نقش‌آفرینی و فرار از واقعیت‌هاست. او اشاره می‌کند که گاهی در خرابات و مکان‌های نابهنجار زندگی می‌کنیم و به نوعی در دام عشق و مستی گرفتار آمده‌ایم. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید دارد که در میخانه‌ای باز به سر می‌برند که در آن باده‌نوشان و عاشقان بی‌حساب می‌گردند و لحظاتی از زندگی را زیر سایه نعمت و خوشی سپری می‌کنند.