غزل شمارهٔ ۵۲۲
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: وظاهرشود۷ بیت
مظهری باید که تا مظهر به او ظاهر شودمظهر ار نیکو بود مظهر نکو ظاهر شود
در دو آئینه یکی گر رو نماید بی شکیدر حقیقت یک بود اما دور رو ظاهر شود
زلف او را برفشان از نور روی او ببینتار مو ز کفر و ایمان مو به مو ظاهر شود
خوش درین دریا درآ و یک زمان با ما نشینتا به تو آب حیاتی سو به سو ظاهر شود
یک سر مو گر حجابی هست بردارش ز پیشچون حجاب تو نماند او به تو ظاهر شود
اظهر است از نور دیده در نظر ظاهر نگراین چنین ظاهر نکوئی تا که چو ظاهر شود
نعمت الله چون ز خود فانی شده باقی به اوستهر که او فانی شود از خود به او ظاهر شود