غزل شمارهٔ ۵۰
جامیست چه جم نما دل مابنموده خدا به ما دل ما
شمع دل ماست نور عالمافروخت به خود خدا دل ما
عشقش بحریست بیکرانهخوش بحری و آشنا دل ما
سلطان عشقست و دل غلامشاو پادشه و گدا دل ما
درد دل ما دوای جان استبه زین چه کند دوا دل ما
عهدی بستیم و جاودان استپیوند نگار با دل ما
در خلوت خاص سید مااو خانه خدا ، سرا دل ما