غزل شمارهٔ ۴۷۶
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ابخشید۶ بیت
دولتی خوش خدا به ما بخشیدجام گیتی نما به ما بخشید
کرم پادشاه ما بنگرپادشاهی به این گدا بخشید
گنج اسما به ما عطا فرمودگر به اصحاب دو سرا بخشید
ما از او غیر از او نمیجستیمآشنا یافت خویش را بخشید
دُرد دردش به ذوق نوشیدیملاجرم این چنین دوا بخشید
چون که سید شفیع خود کردیمنعمتالله را به ما بخشید