غزل شمارهٔ ۴۱۰
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انمساخت۷ بیت
لطف سازنده تا عیانم ساخترازق رزق بندگانم ساخت
این چنین چون بدن پدید آمدهمچو جان در بدن دوانم ساخت
حکم میخانه ام عطا فرمودساقی بزم عاشقانم ساخت
به جمال خودم مشرف کردمونس جان بیدلانم ساخت
دنیی و آخرت به من بخشیدواقف از سر این و آنم ساخت
عاشقی کردم و شدم معشوقگرچه بودم چنین چنانم ساخت
بنده را نام نعمت الله کردسید ملک انس و جانم ساخت