غزل شمارهٔ ۴۰۹
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: انواخت۷ بیت
مطرب عشاق ساز ما نواختساقی سرمست ما ما را نواخت
صاف درمان است دُرد درد دلدُرد دردش جان بودردا نواخت
از بلایش کار ما بالا گرفتاین بلا ما را از آن بالا نواخت
گنج اسما بر سر عالم فشانداز کرم او جملهٔ اشیا نواخت
عالمی از ذوق ما آسوده اندخاطر یاران ما را تا نواخت
کرده میخانه سبیل عاشقانبینوایان را چنین خوش وانواخت
نعمت الله را به لطف خویشتنحضرت یکتای بی همتا نواخت