غزل شمارهٔ ۴۰۶
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۷ بیت
کنج دل گنجینهٔ عشق وی استاین چنین گنجینه بی کنجی کی است
هرچه بینی در خرابات مغاننزد ما جام لطیفی پر می است
عالمی را عشق می بخشد وجودبی وجود عشق عالم لاشی است
آفتاب است او و عالم سایه بانهرکجا آن می رود این در پی است
نوش کن آب حیات معرفتتا بدانی عین ما کز وی حی است
سِر نائی بشنو از آواز نیکز دم نائی دمی خوش در نی است
نعمت الله محرم راز وی استعشق را رازیست با هر عاشقی