غزل شمارهٔ ۴۰۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: یاست۷ بیت

هرکجا گنجیست ماری در وی استکنج هر ویرانه بی گنجی کی است

خوش حبابی پرکن از آب حیاتجام ما این است و آن عین وی است

یافته عالم وجود از جود اوورنه بی او جمله عالم لاشی است

نائی و نی هر دو همدم آمدندعالمی رقصان از آن بانگ نی است

عشق سلطان است در ملک وجودعقل مانند رئیسی در وی است

ساغری گر بشکند اندیشه نیستساغری دیگر روانش در پی است

نعمت الله هر که می جوید به عشقگو ز خود می جو که دایم با وی است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به بررسی مفهوم عشق، وجود و جستجوی حقیقت می‌پردازد. او اشاره می‌کند که هر جایی که گنجی وجود دارد، ماری نیز در آن است و در هر ویرانه‌ای گنجی در نهفته است. عشق را سلطان وجود می‌داند و عقل را مثل یک رئیس در آن توصیف می‌کند. او تأکید می‌کند که عالم وجود به خاطر جود الهی است و اگر او نباشد، همه چیز بی‌معنا است. همچنین اشاره به اهمیت جستجوی عشق دارد و می‌گوید که هر کسی که عشق را می‌جوید، باید از خود بیرون برود تا به حقیقت پی ببرد. در نهایت، ساغر عشق و تأمل در آن را نیز مطرح می‌کند که اگر بشکند، باز ساغری دیگر وجود دارد که همیشه در پی عشق است.