غزل شمارهٔ ۳۹۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ههستنیست۶ بیت

هیچکس بی نعمت الله هست نیستقاتل شه خالی از شه هست نیست

بر در میخانه مست افتاده ایمهمچو ما در هیچ درگه هست نیست

ماه من روشن شده از آفتاببر سپهر جان چنین مه هست نیست

عاشق و مستیم و جام می به دستعاقل مخمور آگه هست نیست

کل شیئی هالک الا وجههاین چنین وجهی موجه هست نیست

بر در کریاس سلطان وجودغیر سید را دگر ره هست نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نکات مهمی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند بدون نعمت‌های خداوند زندگی کند و همه انسان‌ها نیازمند او هستند. همچنین اشاره می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند از عشق و مستی بی‌بهره باشد و در این مسیر، تنها با خداوند است که می‌توان به حقیقت رسید. شاعر به وجود زیبایی‌ها و روشنایی‌های آسمانی اشاره می‌کند و می‌خواهد بگوید که حقیقت در عشق و وصال به خداوند نهفته است. در نهایت، او تأکید می‌کند که تنها در نزدیکی به خدا، می‌توان به حقیقت و سعادت واقعی رسید.