غزل شمارهٔ ۳۹۷

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: رهستنیست۷ بیت

اندر این دل غیر دلبر هست نیستهیچ از این میخانه خوشتر هست نیست

مجلس عشقست و ما مست و خرابجای مخمور ای برادر هست نیست

بر سر دار فنا بنشسته ایماین چنین سردار و سرور هست نیست

عشق سلطان است و ملک دل گرفتمثل او در بحر و در بر هست نیست

غیر آن یکتای بی همتا دگربر سریر هفت کشور هست نیست

این چنین قول خوش مستانه ایبازگو در هیچ دفتر هست نیست

سید ما ساقی سرمست ماستهمچو او ساقی دیگر هست نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و محبت است و بر این نکته تأکید می‌کند که در دل هیچ چیز زیباتر از عشق و معشوق وجود ندارد. شاعر به محبوب و میخانه عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که در این مجلس عشق همه مست و خرابند و هیچ‌گونه شادی دیگر به اندازه آن نمی‌تواند خوشایند باشد. او به فنا و زوال دنیا نیز اشاره کرده و تأکید می‌کند که عشق، سلطانی است که بی‌نظیر و یکتا است و هیچ چیز دیگری در برابر آن ارزش ندارد. در نهایت، شاعر به سرمستی و خوشی ناشی از عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ ساقی دیگری به اندازه یار خود، خوش و دلنشین نیست.