غزل شمارهٔ ۳۸۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: منیست۷ بیت

خوشتر از ساغر می همدم نیستبهتر از عشق بتان محرم نیست

نوش کن جام می ای عمر عزیزکه حیاتی به از این یکدم نیست

می خورم جام غم انجام به ذوقشادمانم ز جهانم غم نیست

عشق می بازم و می می نوشمدارم این هر دو و هیچم کم نیست

می مستی که مرا در جام استدر خم خسرو و جام جم نیست

جام جم در نظرم هست مدامزان سبب دیده دمی بی نم نیست

رند سرمست خوشی چون سیدجستم و در همهٔ عالم نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره لذت‌های زندگی و شادی‌های آن است. شاعر به زیبایی ساغر و عشق اشاره می‌کند و آنها را از بهترین‌های عالم می‌داند. او از لحظه‌های زندگی خود بهره‌برداری می‌کند و می‌گوید که هر لحظه‌ای، حتی یک دم، ارزشمندتر از زندگی خالی است. شاعر در حال نوشیدن می و عشق است و از این ترکیب احساس خوشبختی می‌کند. او به سرمستی و شادابی خود اشاره کرده و بر این باور است که خوشی و عشق او را کامل می‌کند و هیچ چیزی از او کم ندارد. همچنین بر اهمیت لذت از لحظه‌های زندگی تاکید دارد.