غزل شمارهٔ ۳۶۷
هرچه امروز حاصل ما نیستطلب آن مکن که فردا نیست
گر در اینجا ندیده ای او رارؤیت او تو را در اینجا نیست
حق به حق بین که ما چنین دیدیمدیده ای کان ندید بینا نیست
وانکه حق را به خویشتن بینددیده اش بر کمال گویا نیست
هر که گوید که حق به خود بینداین سعادت ورا مهیا نیست
گرچه آبند قطره و دریاقطره در وصف همچو دریا نیست
نعمت الله نور دیده بودچشم هر کو ندید بینا نیست