غزل شمارهٔ ۳۳۴
همه عالم ظهور حضرت اوستهمه وابستهٔ محبت اوست
هرچه اندر وجود موجود استغرق بحر محیط رحمت اوست
تو منی من توام دوئی بگذاراین همه نزد ما هویت اوست
تو عزیزی عزیز خواهی بودزانکه این عزت تو عزت اوست
همه را خدمت خوشی می کنچون همه خادمان خدمت اوست
هر خیالی که نقش می بندممعنیش صورتی ز کسوت اوست
همه منعم به نعمت اللهندهرچه بینیم عین نعمت اوست